Bir hikayedir çocukluk; büyüklerin yıkıntılarında gün ikindiye kavuşurken yeniden, yeniden yazılır.

Gel, sen gel...
Kibrini cami avlusuna
Öfkeni yol kenarına
Sabrını aklına koy gel
Çocukluğunu giy sırtına
Masumluğunu boynuna tak
Ellerine sevgi tutuştur
Gözlerini merhamete yum da öyle gel
Sen, gel...

Yıkık Duvar'dır Anadolu; manisiyle, ninnisiyle, ağıdıyla ruhumu tamir eder.