Avrupa 16. Yüzyılın başında, 30 yıl süren köylü ayaklanmalarıyla çalkalandı durdu. 13. ve 14. yüzyılların başkaldırılarını, 15. ve 16. yüzyılların şanlı ayaklanmaları takip etti. Tahtlar yıkılmış, komüncü kentler kurulmuştu; kiliseler yerle bir edilmiş, cephelerde kızıl bayraklar görünmüştü. Ama bu başkaldırıların tamamı kanla bastırıldı. İşte Campanella'nın Güneş Ülkesi, yüzyıllar boyu süren bu ayaklanmaların manifestosudur.
Mutlu bir altın çağ olduysa eskiden/Neden gelmesin ki yeniden? diyen Campanella'nın en önemli amacı safsataya boğulmuş Kiliseyi dağıtmak ve onun yerine bütün dünyaya egemen olacak komüncü bir düzen kurmaktı. Campanella'nın önerdiği düzen o gün için son derece radikaldir. Onun Güneş Ülkesi'nde kölelik yoktur; el emeği kutsanmıştır. Üretime, tüketime ve bilime olağanüstü önem verilir. Kendi kendine yeterli köylü komüncülüğü aşılmıştır.
Elinizdeki kitap, biçimsel açıdan sadedir ama, düşün dünyasında Thomas More'un Ütopya'sından sonra en derin izler bırakmış çalışma olma şerefini ve ününü hala korumaktadır.