Çentik, akışkanlığı kesintiye uğratıyor; aksatıyor, yavaşlatıyor. Akışkanlık mutluluktur, yanılsamasını yırtıyor, ânın çatlaklarında biriken geçmişle geleceği yüzleştiriyor. Varoluş, tam da bu kesintide nefes alıyor: Duraksamak, parçalanmak, küçülmek sonra yeniden örülmek üzere. Belki de gerçek akış, durup baktığımız o çentiklerde saklıdır -tam da anlamın koşarak yakalanamayacağını fark ettiğimiz anlarda: Bir daktilonun tuşlarındaki enkazdan yükselen sessiz çığlıklar, bir tahterevallinin tepesine tünemiş kadının sıkıntısı, babadan oğula geçen bir testerenin dişlerinde köreltilen erkeklik, bir plak iğnesinin takılı kaldığı nota kadar derin bir suçluluk ya da bir kırık aynada parçalanan benlik...

Bu kitap, varoluşun kırılganlığını, seçilmemiş yolların yükünü ve anlamın en beklenmedik detaylarda saklandığını fısıldıyor. Her öykü, okuru, akışkanlıktan çentiğe itekleyerek söylenmemiş olanın labirentinde yürümeye davet ediyor.

Hakan Akdoğan