Berî gotina xwe temam bike, porkura kevanîya ku ji vê sibehê ve di nav tirs û bêpeskirina cendermeyan de bû, wekî bibêje waweylê ma ne me demançeya xwe di wir de veşartibû, Mihê wê mîratê nîşanî me dide! Û kevanîyê wekî pisîka ku çav li mişk bikeve xwe avêt wî kevirê bin pencereyê, ew ji nava dîwêr kêşa û destê xwe rada kunê û demançeya di nav pot de anî der, danî ber Mihê. Mihê yê ku bi dîtina demançeya xwe ya ku neketibû destê cendermeyan kêfxweş bûbû, bi heman dîtinê jî, ji ber êşa laşê xwe, bi çavên dijminekî li demançeyê dinerî...