"BUĞRA HAN CİHAN, HER YALNIZLIĞIMDA
BENİ KAÇTIĞIM YERDE BULAN."

Aile tüm kötülüklerin iyi niyetle yapıldığı
bir yerdir, derlerdi. Peki ya lise?
Lisedeki arkadaşlıkları insanın ikinci ailesidir.
Kimilerinin en büyük şansı bu okul binası
olurken, kimilerinin hayatı boyunca
hafızasından kazıyamadığı hayal kırıklıklarının
evidir. Yalnızca hayal kırıklıklarının değil,
kalbin de bu kırıklarla beraber defalarca
parçalandığını öğrendiği bir lanettir.
Belki de büyümenin ilk sancısı,
Aşkın ilk çarpıntısı,
Dudaklara bırakılan ilk masum busedir.
Bizim hikayemiz, masumiyetin kaybedilip
mücadelenin başladığı noktada değişiyordu.
Mezuniyet yılımızda başımıza gelen o
felaketle...Birbirimizi kaybedip yeniden
bulduğumuz kişilerin artık biz olmadığını
anladığımız o gecede.

NEFESİNİ TUT ÇÜNKÜ BU GERÇEK BİR LİSE HİKÂYESİ. BİZİM HİKÂYEMİZ.