Blokzincir teknolojisinin sunduğu dağıtık, şeffaf ve aracısız yapılar, yalnızca ekonomik ilişkileri değil, örgütlenme biçimlerini de yeniden tanımlamaya adaydır. Bu dönüşümün en dikkat çekici örneklerinden biri olan Merkeziyetsiz Otonom Organizasyonlar (DAO'lar), gün geçtikçe yaygınlaşmaktadır. DAO'lara yönelik özel düzenlemelerin henüz bulunmaması ise, bu yapıların hukuki niteliklerine dair tartışmaları daha da derinleştirmektedir.

Bu eser, DAO'ların teknolojik temellerini açıklamakla yetinmeyip, bu yapının Türk Ticaret Hukuku bakımından nasıl değerlendirilebileceğini sistematik biçimde ele almaktadır. Adi ortaklık hükümleri, sermaye piyasası düzenlemeleri ve karşılaştırmalı hukuk perspektifiyle yapılan analizler; DAO'ların hukuki statüsüne, taraflarının hak ve yükümlülüklerine ve yönetim tokenlerinin niteliğine dair kapsamlı bir çerçeve sunmayı hedeflemektedir. Çalışma, yalnızca öğretideki boşluklara dikkat çekmekle kalmamakta, aynı zamanda Türk hukukunun DAO'lara karşı nasıl bir pozisyon alabileceği konusunda öneriler geliştirmektedir.