CAN AĞRISI Bir an vardı ismini bilmezdim Düş müydü hatıra mı yoksa hiç yaşanmamış bir zaman mı. Sen ve ben kelimelerle ördüğümüz bir boşlukta Varlık ile yokluk arasında yankılanan iki sesti. İki yıl bir anın içindeki sonsuzluk Gözlerini hiç görmeden baktığım ufuk Ne unuttum ne de hatırladım seni Zira unutmak da hatırlamak da varlığa ait bir yanılgıydı. Biz ne sevdaydık ne de ayrılık İkimiz de varoluşun ince çatlağında Zamanın sırtına binen bir fısıltıydık Hiç gerçekleşmemiş bir hikâyenin yankısı gibi. Şimdi yine kelimeler istiyorsun benden Ama kelime anlamın gölgesinden ibaret değil mi Dünya gibi zaman gibi biz de bir fikirdik belki Ve belki de hiçbir zaman gerçekten gitmedik.