Durmuş Kozanlı'nın şiirlerinde hayatın çözülemeyen yönleri, insan aklının ermediği sırlar ve kaderin gizli çizgileri dile gelir. Aklım Ermez, bir yandan gönlün ve aklın sınırlarını sorgularken, diğer yandan Anadolu'nun ortak hafızasından süzülen öğütlerle okura seslenir.

Bu dizelerde bazen yalnızlık, bazen dostluğun kıymeti, bazen de insanın kendi içine bıraktığı sorular vardır. Şair, halkın diliyle büyük hakikatlere işaret eder: kimi zaman sabrın değerini, kimi zaman da haksızlık karşısında susmanın ağırlığını anlatır.

Her mısra, insanın acizliğini hatırlatırken aynı zamanda gönül ferahlığı arayışını da taşır. Çünkü bazı şeyler vardır ki akılla çözülmez; onları anlamak için yürek gerekir.

'Aklım Ermez' der insan; çünkü aklın yetmediği yerde kalbin dili konuşur.