Durmuş Kozanlı'nın şiirleri, halk edebiyatının yalın diliyle insanın en büyük sınavlarını dile getirir. Onun dizelerinde bazen yalnızlığın ağırlığı, bazen dostluğun değeri, bazen de adaletsizliklerin yarası vardır. Çileyle yoğrulmuş hayatların sesi, bu şiirlerde hem bireysel bir iç döküş hem de toplumun ortak vicdanı olarak yankılanır.
Akıl Neye Yarar, insana aklın sınırlılığını hatırlatır. Çünkü hayatın kimi soruları vardır ki yalnızca akılla çözülmez; sabır, iman, sadakat ve yürek ister. Kozanlı, her mısrada okuruna bu hakikati yeniden gösterir.
Bu dizelerde öğüt de vardır, sitem de... Teselli de vardır, haykırış da... Her sayfa, insanın kendi iç hesaplaşmasına çağrı yaparken aynı zamanda toplumsal hafızanın izlerini taşır.
Ve en sonunda şair, sorusunu okurun yüreğine bırakır:
"Akıl neye yarar; gönül olmadan hakikat bulunur mu?"