Eleştirel düşünme, günümüzde yalnızca akademik bir yetkin­lik olmanın ötesine geçerek bireyin varlık içinde yön bulma, anlam kurma ve zihinsel direncini muhafaza etme çabasının vazgeçilmez bir aracı hâline gelmiştir. Artık mesele, bilgiye ulaşmak değil; hangi bilginin doğru, hangi düşüncenin tutarlı, hangi yargının temellendirilebilir olduğunu ayırt edebil­mektir.

Elinizdeki bu çalışma bir anlamda, böyle bir eleştirel tavrın nasıl inşa edilebileceğine ve bireyin hakikate yönelişin­de düşünmenin hangi işlevleri üstlendiğine dair soruların izi­ni süren bir arayışın sonucudur