Geleneksel Türk tiyatrosunun en önemli unsurlarından biri olan Karagöz'ün akademik anlamda derlenmesi ve incelenmesi, Ignác Kúnos'un 1886'da yayımlanan Három Karagöz Játék 'Üç Karagöz Oyunu' adlı eseriyle başlamıştır. Bu çalışma alandaki temel kaynaklardan biri olma niteliğini günümüze dek korumuştur. Eserde yalnızca 19. yüzyıl Türkçesinin konuşma diline dair değerli
örnekler kayıt altına alınmakla kalmamış, aynı zamanda dönemin sosyal ve kültürel hayatı da başarıyla yansıtılmıştır.

Hazırlanan bu çalışma üç ana bölümden oluşmaktadır. İlk bölümde Ignác Kúnos'un hayatı ve bilimsel faaliyetleri hakkında bilgi verilmiştir. İkinci bölümde Kúnos'un Karagöz oyununa dair değerlendirmelerine ve derlediği
"Hamam Oyunu", "Uruşma Oyunu" ve "Karagöz'ün Yazıcı Oyunu" başlıklı üç metne yer verilmiştir. Son bölümde ise Kúnos'un söz konusu oyunların içerik ve dil özelliklerine ilişkin açıklamaları bulunmaktadır.