Bazı aileler birbirine kanla değil, sırla bağlanır.

Bir haziran günü... Babalar Günü'nde yaşanan bir dizi intihar... Yıllar sonra Tuz Gölü'nün beyaz sessizliğine bulanmış kırmızı bir piknik... Raziye mi yoksa Rüya mı?..

Annem Aşure Gönderdi, aile denen o derin kuyuda yankılanan sırları, masumiyetle kötülüğün birbirine karıştığı çizgiyi ve suskunluğun bir hayatı nasıl biçtiğini anlatıyor. Bir babanın sırlarla dolu geçmişi, dört kişinin hayatında küllenmiş yangınları yeniden tutuşturuyor. Gölgeleriyle büyümüş bu dört kişi, geçmişin susturduğu sesleri geri çağırırken kendi yüzlerine de ilk kez bakmak zorunda kalıyorlar. Her ailenin biraz kurmaca olduğu ve bazı kurmacaların da felaketi meydana getirdiği ifşa ediliyor. Aile sırları, aşurenin içindeki tatlar gibi birbirine karışıyor ve ortaya vicdanın sesi çıkıyor: Suç nedir, adalet nasıl sağlanır ve bağışlamak gerçekten mümkün müdür?

Zamanın kırıldığı, kimliklerin birbirine karıştığı bu hikâye, okuru bir suç ortaklığının peşine düşürüyor ve sonunda şu sarsıcı soruyla baş başa bırakıyor: Evimizin sırları kime emanet?