Bu kitap, insanın kendi içine doğru yürüyüşünün kaydıdır.
Bir şey öğretmez, sadece hatırlatır.
Zihnin karmaşasından değil, kalbin sezgisinden doğmuştur.
Vasana'nın eğilimleri, Samskara'nın izleri, Kosha'nın katmanları...
Vedik bilgelikte bunlar bilincin unutkanlık katmanlarıdır.
Tasavvuf ise aynı gerçeği kalp diliyle anlatır;
Nefsin perdeleri, kaderin inceliği ve hakikate yürüyen ruhun arınışı.
Biri bilinci temizler, diğeri kalbi saflaştırır;
ve ikisi de aynı yere varır; insana.
Hepsi insanın aynı sorusuna çıkar; 'Ben kimim, neden tekrar ediyorum?'
Cevap, dışarıda değil. Her şey içeride çözülür.
Bu metin, bilgiyle değil farkındalıkla okunur.
Okudukça açıklamak değil, anlamak istersin.
Ve sonunda fark edersin; hiçbir bağ seni tutmuyordu, sadece sen bırakmaya hazır değildin.
Burada yargı yok, öğüt yok, vaatte bulunma yok.
Sadece kalbine dokunan sade bir gerçek var;
Her şey seni olgunlaştırmak içindi.
Ve yolun sonunda, kelimeler susar.
Çünkü artık bilirsin sevgi her şeyin sebebi,
ve her şeyin sonudur