Zaman İçinden
Zaman akıp gider, suskun bir ırmak
Akşamın gölünde solgun bir yaprak
Dün ile yarının ince bir tırnak
Yüreğe kazırsa izi kalır
Takvimler döner de fark etmez kimse
Bir çocuk büyür de gölgeler sönse
Yüreğin kıyısında rüzgâr öpünce
Anılar savrulur içten, sessizce
Uzak bir akşamdan dökülür hikâye
Yollar yorulunca düşer çiğ, suya
Zaman; gülüşlerde saklı bir kaya
Dokunan anlara sır gibi siner
Bir nefes kadar dar, bir ömür kadar geniş
Kimi gün çiçektir, kimi gece kiriş
Sevgi der ki: "insan zamandır, sessiz çırpınış"
Ve akıp gideriz bir damla misali.

Sevgi Köse