Kayıp toprakların, yarım kalan hayallerin ve sığınılan son limanın destanı devam ediyor...
Bazı kelimeler vardır, harflerden ibaret değildir; bazı ülkeler vardır, tek bir haritaya sığmaz. Türkiye, sınırların ötesinde kalmış milyonlarca ruh için sadece bir devlet değil; dilsiz gecelerde fısıldanan bir dua sığınılan son umut kalesidir. İsmail Gökhan Akçay, serinin ilk romanı "Benim Adım Ahad - Türkmen Olmanın Bedeli" ile başlattığı o sarsıcı hikâyeyi, kaldığı yerden daha derin ve lirik bir anlatıyla sürdürüyor. Kerkük'ün tozlu ve kanlı sokaklarında Türkmen olmanın ağır bedelini ödeyenlerin, Türkiye'nin karlı sabahlarına sığınma mücadelesi bu kez çok daha çetin sınavlarla karşı karşıya kalıyor.
Irak'ın fırtınalı tarihlerinde savrulan, asimile edilmeye çalışılan ve anayurtlarını terk etmeye zorlananların hafızası bu satırlarda yeniden canlanıyor. Öz vatanından sürgün edilip, sığındığı topraklarda "sığınmacı" olmanın o onurlu ama bir o kadar da ağır yükünü taşıyan ruhların; masumiyetin şiddetle kesiştiği o ince çizgide verdikleri varoluş mücadelesine tanıklık edeceksiniz.
"Unutmak, ikinci bir sürgündür," ilkesiyle kaleme alınan bu eser; ilk kitapta atılan tohumların, hürriyet ve aidiyet özlemiyle nasıl boy verdiğini gösteriyor. Geçmişin gölgeleriyle bugünün gerçekleri arasında sıkışan, en saf duygularını bile birer sır gibi saklamak zorunda kalanların sessiz çığlığı, bu romanla tüm sınırları aşıyor.
Tarihin tozlu sayfalarında unutulmuş feryatların, bir ruhun diğerine gönderdiği o en çıplak ve son haykırışın izini sürmeye hazır mısınız?