Anadolu, tarım toplumundan kent toplumuna geçişte sert kuşak çatışmaların, mülkiyet gerilimlerinin, kimi zaman trajediyle kimi zaman zaferle sonuçlanan içsel buhranların yaşandığı bir coğrafya... Edebiyatımız, bu geçiş dönemlerine has eski-yeni çatışmasının kuvvetle işlendiği bir edebiyat... Aynı zamanda edebiyat öğretmeni olan Yılmaz Sert,  BABASIZ KIZLAR romanında,  kapalı kırsal değerlere başkaldıran kardeşlerin inatçı kavgasını, birey olma yolunda yaşadığı hazin çelişkileri ve çatışmaları Anadolu insanının kültürel dokusuna has bir sıcaklıkla anlatırken bu özgürleşme hikâyesine de yeni bir halka daha etkiliyor.
Despotik ataerkil kültür içinde ufku daralmış, zenginleşme uğruna çocuklarına kıymaktan çekinmeyen bir baba, her daim çocuklarının yanında durmak isterken erkek baskısının kadrine uğrayan dilsiz bir anne, yerleşik feodal değerlere başkaldırarak birbiriyle dayanışma kararlığında olan yüreği kocaman kardeşler ve ille de kızlar... 
BABASIZ KIZLAR bizden, içimizden, bizi anlatan; birey olma, aydınlanma meselelerinin bizim gibi ülkelerde ne denli zor olduğuna ışık tutan, inatçı karakterlerin romanı...