Daniil Harms'ın Şardam Sirki, oyunla anlatı arasındaki mesafeyi sürekli yerinden oynatan metinleri bir araya getirir. Burada sayılar sonuç üretmez, kelimeler fikir değiştirir; bir tarif başlar, başka bir şeye dönüşür.

Harms, aklı merkeze almaz; aklın tökezlediği, düşüncenin yönünü şaşırdığı anları sahneye davet eder. İşlemeyen vasiyetler, unutulan isimler ve koca bir evrene dönüşen teneffüsler bu öykülerin doğal hâlidir. Görünürde yalın olan anlatılar, düzeni tersyüz eder; mantığa doğrudan bakmak yerine, ona şapkasının içinden bakar.

Şardam Sirki, Eyüp Karakuş'un Türkçesiyle...