Berrin Aydın, kelimeleri birer lego parçası gibi üst üste dizerek, okuru çocukluğun o puslu ve büyülü atmosferine davet ediyor. Burada korkuluklar babaya, babalar ağaca, anneler ise evin direğine dönüşüyor. Bakkal dükkânındaki kese kâğıtları dile geliyor, dünyanın sonundaki atlaslar özgürlüğe çağırıyor.