Elinizdeki kitap, sessizce içe çökenlerin, gülümserken yorulanların, kalabalıkların ortasında "ben neredeyim?" diye fısıldayanların hikâyelerinden oluşuyor. "Depresyon Öyküleri", büyük laflar eden bir psikoloji kitabı değil; tersine, çoğu zaman duyulmadan geçen küçük kırılmaların, kimsenin fark etmediği iç yaraların birer aynası.
Bu sayfalarda; sınavdan çıkan bir gencin, gece vardiyasında tükenen bir hemşirenin, metro tünelinde keman çalan bir müzisyenin, evladını kaybetmiş bir babanın, yeni doğmuş bebeğinin başucunda kendini suçlayan bir annenin adım adım kararan iç dünyasına tanık olacaksınız. Her öyküde, "Toparla kendini", "Şükret, işin var", "Bizim zamanımızda depresyon mu vardı?" cümlelerinin gölgesinde büyüyen bir yalnızlık da var.