Kent yalnızca beton, asfalt ve ışıklardan ibaret değildir; bir çocuğun oyun sırasında çıkardığı kahkahada, apartman boşluğunda yankılanan bir selamda, bahçede paylaşılan bir çayda da var olur. Kentin kalbi, insanların birbirine dokunduğu o küçük ve sıradan anlarda atıyor. Bu kitap da tam olarak bu küçük anların izini sürüyor. Dilerim ki sayfaları çevirirken yalnızca apartman boşluğundaki sesleri değil; pencereden bakarken yakaladığınız bir manzarayı, bahçenizde gökyüzüne kaldırdığınız başınızı ve sokağınızda duyduğunuz ayak seslerini de yeniden hissedersiniz. Belki de mekânın gündelik hayatımızı nasıl ördüğünü fark etmenize, küçük detayları daha dikkatle gözlemlemenize bir nebze katkım olur.