Bazı mektuplar vardır; zarfa değil, insanın kalbine konur. Yaşlı Adamın Mektubu, hayatın son durağında durup geriye bakan bir insanın sessiz itirafıdır. Söylenememiş sözlerin, ertelenmiş duyguların ve geç kalınmış pişmanlıkların ince bir sızıyla kâğıda dökülüşü... Bu mektup yalnızca bir adama değil, zamana, hayata ve okura yazılmıştır.

Bu kitapta L. M. Montgomery, insan ruhunun en kırılgan anlarını büyük bir sadelikle yakalar. Günlük hayatın içinden çıkan küçük olaylar; bir bakış, bir bekleyiş, yarım kalan bir cümle aracılığıyla derin anlamlar kazanır. Yaşlılıkla gençlik, umutla hayal kırıklığı, yalnızlıkla sevgi yan yana durur; hiçbir duygu bağırmaz, ama hepsi uzun süre akılda kalır.

Montgomery'nin öyküleri, okuru yormadan düşündürür. Gürültüsüz bir edebiyatın, sakin ama sarsıcı gücünü taşır. Bu sayfalarda dramatik büyük olaylardan çok, insanı insan yapan ince çatlaklar vardır. Okur, hikâyeleri bitirdiğinde bir şeylerin değiştiğini fark eder: belki bir anıya başka türlü bakar, belki de söylemediği bir sözü hatırlar.

Yaşlı Adamın Mektubu ve Diğer Hikâyeler, kalbin yavaş okuduğu, sessiz ama derin bir kitaptır. Okunduktan sonra kapanmaz; insanın içinde açık kalır.