Eskiden yollar uzundu, sessizdi,/Bir selam, bir çay yeterdi dostluğa.
Kapılar kilitsiz, gönüller temizdi,/Az insandık ama çoktuk duyguda.
Sobada köz, camda buğu,/Bir pencere aralığında anne sesi.
Defter arası düşler kurulurdu,/Klalemle değil, kalple yazılırdı hecesi.
Az insan vardı, çok hikâye,/Az eşya, ama bolca hatıra.
Bir kitap olurdu yıllarca hazine,/Bir bakış anlatırdı yıllarca yara.
Şimdi dönüp bakınca geriye,/Bir sıcaklık çöker yüreğime.
"Eskiden" demek, biraz özlem,/Biraz hüzün, çokça tebessüm demek...
"Eskiden", Hacı Demir'in anılarla, zamanın izleriyle ve içten gözlemleriyle dokuduğu yarım asırlık bir yolculuk...
1975'ten 2025'e uzanan bu gerçek hayat hikâyesinde; çocukluğun kokusu, yitip giden değerler ve bugünün kalabalığı arasında sıkışmış huzur arayışı var...