Di dîroka Kurdan de, eşîr li ser du bavê binyad destpêdike. Kurd li ser hîmê bavê bi navî Zîlan(Zîl) û bavê bi navî Mîlan(Mîl) şên bûn. Di dîroka Kurdan de bavê bi nav û deng; Lûwî, Hattî, Kaldî, Mard, Zelanî, Kardukî, Sagatyanî, Mîtanî, Kasîtî, Gutî, Medî û Mann li ser kokê eşîrên Zîlan(Zîl) û eşîra Mîlan(Mîl) şên bûn. Ew eşîrê ku di dîroka Kurdan de cîh girtî, bi hezar salan berê dijiyan, îro jî em li herêma Gehtê qala eşîra Kawî, Gevoz, Mirdês, eşîra Îzol û eşîra Reşî, Berazî, Hevêdî û Xidirsor dikin. Di dîroka Kurdan de gelek eşîr tên nasîn. Ev eşîrên ku nûha navê wan bîr bûne û eşîrê ku nûha dijîn, hemî li wan du bavên bi navî Zîlan û Mîlan tên. Kurd li ser navika wan du eşîran şên bûn. Carînan, li ser navî bavekî dewlet ava kirine, carînan, çend bav hatine ba hev dewlet avakirine. Ev eşîrê ku me li jor qalê kirî jî mîna eşîrê me yê nûha, di navbera wan de jî nakokî û alozî pêk dihat.