Bu kitap, okunmak için değil; hatırlanmak için yazıldı. Satır aralarında bir hikâye değil, bir çağrı var. Zamanın kıyısında bekleyen kadim bir bilginin, insanın kendi özüne doğru attığı sessiz adımların izini sürüyor. Timuçin bir karakterden öte, her okurun içinde yankı bulan bir bilinç hâli; bazen bir suskunluk, bazen bir dua, bazen de içte kalan çocuğun gözlerinden sızan hakikat. Okudukça, kelimelerin sana ait olduğunu fark edeceksin-çünkü bu anlatı, çoktan bildiğin ama unuttuğun bir yolun haritası.
Arka kapaktan içeri adım attığında, bir başlangıç değil bir eşiğe gelmiş olacaksın. Bu eser, geçmişle geleceğin aynı anda nefes aldığı, gölgeyle ışığın birbirini tanıdığı bir uyanış alanı açıyor. Her paragraf, kalbinde kilitli kalmış bir kapıyı aralıyor; her durak, seni kendine biraz daha yaklaştırıyor. Eğer bu satırlar eline geçtiyse, vakit gelmiştir. Çünkü bazı kitaplar seçilmez-çağrılır. Ve bu çağrı, şimdi senin içinden yükseliyor.