"Îcarê ev çente, ev pere ji ku hatin û ketin stûyê min; di payîza temenê min de, gava ez malnişîn bûm û min dixwest ez êdî jînê ji xwe re xweş bikim û bi aramî bijîm, ev bela hat serê min.
Bela... min her demê xwe ji belan diparast, û êdî niha bêhtir, lê dîsa jî ev bela hat serê min."
Silêman Demir bi vê romana xwe, hewl daye sînorên fantaziyê û rastiyê, li ser bûyereke neasayî rabixe ber çavê xwîneran û hizra rastiyê, di huner û fantaziyê de bi xwîneran bide nîqaşkirin.