Doğu Ekspresi, yalnız şehirleri birbirine bağlayan bir tren değildir; o, insanın içinden geçen uzun bir yolculuğun da adıdır. Karla örtülü dağların, sessiz istasyonların, buğulu camların ve rayların hiç dinmeyen sesinin arasında, bazen bir hatıra yeniden canlanır, bazen yıllardır söylenmeyen bir söz dile gelir, bazen de insan kendini hiç ummadığı bir durakta bulur.

Doğu Ekspresi'nden Öyküler, işte bu duygunun izinden doğdu. Bu kitapta yer alan hikâyeler, yalnızca bir tren yolculuğunu değil; bekleyişi, vedayı, kavuşmayı, pişmanlığı, umudu, yalnızlığı ve insan kalbinin derinliklerinde saklanan nice sesi anlatıyor. Her kompartıman ayrı bir dünya, her yolcu ayrı bir hikâye, her durak ise hayatın başka bir yüzü oldu bu sayfalarda.

Kışın beyazlığı içinde ilerleyen Doğu Ekspresi, bu öykülerde kimi zaman bir sırra, kimi zaman bir yüzleşmeye, kimi zaman da yeni bir başlangıca dönüştü. Çünkü bazı yolculuklar varılacak yer için değil, insanın içindeki eksik parçayı bulması için yapılır.