Derimiz şeffaf olsaydı ve yaptığımız, söylediğimiz, yediğimiz her şeyi görebilseydik acaba vücudumuza daha iyi bakar mıydık diye eskiden hep merak ederdim. Birbirimize söylediğimiz her kırıcı ve düşüncesiz söz, bedenimizde gözle görülür bir iz bıraksaydı şu ankinden herhangi bir şekilde farklı olur muyduk? Birbirimizi, kendimizi korumak için daha çok çaba sarf eder miydik?

Ro bir çıkmazdaymış gibi hissediyor. Artık otuzlarında, annesiyle arası bozuk ve sevgilisi Mars'a gitmek üzere onu terk etti. Günlerini akvaryumdaki basit işine gitmekle, gecelerini ise içki içmekle geçiriyor. En yakın arkadaşı, yaklaşan düğününün telaşıyla boğuşurken ondan gitgide uzaklaşıyor ve Ro'nun kayıp babasıyla son bağı olan dev bir Pasifik ahtapotu Dolores'ten başka kimsesi kalmıyor.

Dolores, onu özel bir akvaryuma taşımak isteyen zengin bir yatırımcıya satıldığında Ro kendini yıkımın eşiğinde buluyor. Ro'nun anılarını gözden geçirirken çocukluk travmalarıyla yüzleşmek, çevresindekilerle yeniden bağ kurmak ve sürekli değişen dünyada bir yer edinmek için artık son şansı.