Bağdat'ta Nizamiye Medresesinde makam ve mevki sahibi bir alim iken, şöhreti ve kurulu düzenini arkasında bırakarak derin bir buhrana giren Gazzâlî, "kurtuluşa" giden yolu kalıplaşmış bilgilerde değil, inzivanın sessizliğinde arar. Şüphenin, arayışın ve kurtuluşun hikâyesini anlatan el-Münkız mine'd-Dalâl, bir alimin kendi iç dünyasına yaptığı hicretin günlüğüdür.

Gazzâlî bu eserinde; duyuların yanıltıcılığını, aklın sınırlarını ve dönemin fikir hareketleri olan kelam, felsefe, talimiyye ve tasavvufu titiz bir şekilde masaya yatırır. Hakikatin yalnızca otoriteden miras kalan bilgilerle veya çıplak akılla kavranamayacağını; bilginin ancak kalp gözü ve amel ile bütünleştiğinde insanı selamete çıkaracağını savunur.

Yüzyıllardır hem Doğu'da hem Batı'da yankı uyandıran bu entelektüel otobiyografi, sizi şüphenin karanlığından yakînin aydınlığına uzanan ilim yolculuğuna davet ediyor.