Cevizin ağacı varmış çatıya
Yavaş yavaş ecel vurmuş yapıya
Anahtarı çok zorladım kapıya
Açılmadı baktım baktım ağladım

Baba ocağı artık yorulmuş nihayet
Bir daha seneye görmek ya kısmet
Bana baktı eyledi nefret
Çaresizce baktım baktım ağladım

Ambara çıktığımda tencereler yorulmuş
Su görmemiş koca dutlar kurumuş
Merdivene adım attım o da çürümüş
Gençliğime baktım baktım ağladım