Her doğum, insanın kendini yeniden yaratmasıdır. Ve her yaratım, bir kırılmanın içinden geçer. Joji, bir karakterden çok bir bilinçtir. Zamanın içinden yürüyen, kendi varlığını sorgulayan, duygularla evren arasında sıkışmış bir insan hâlidir. Bu kitap; doğuşun sancısını, duyguların değişmeyen ağırlığını ve vedanın kaçınılmaz sessizliğini taşır. Kırılan yüzler, çoğalan sorular, içimizde yürüyen çocuk ve yaşlanan zaman... Joji, bir hikâye anlatmaz. Bir hesaplaşma başlatır. Çünkü bazen insan, kendine ulaşabilmek için önce kendinden geçmek zorundadır.