Mêlav Enwer Karahan di çîrokên xwe de ku ji bo serkeftîbûna çîroknûsiyê xala ewil û a sereke ye bi riya ziman xwe di ser newala têkçûnê re derbas dike. Tişta ku vî zimanî ji neqilkirina serpêhatiyê xelas dike ev derbasok e. Çimkî zimanekî xweş bi tena serê xwe têra xweşikbûnê nake. Xweşbûna ziman bi atmosferê, bi şuxl û xebata li ser ziman di ser wê kortalê de derbas dibe û xwe digihîne asta estetîkê. Eger ev nebe tenê wê zimanekî xav li holê bimîne û dê metn heqê xwe nede. Karahan di çîrokên xwe de bi sekna xwe, bi xebata xwe ya li ser ziman, bi atmosfera xwe ya ku ava dike ya ku têk naçe çîroka xwe xera nake. Hamid Omerî