Bozkırın sarı toprağında rüzgârın sesi bile ağırdır... Buğday başaklarının hışırtısı, kilometrelerce uzayan yolların yalnızlığı ve her kapının ardında saklı bir hayat...
Bu kitap, o hayatlardan birinin yıllarca susmuş ama hiçbir zaman teslim olmamış bir annenin gerçek hikâyesini anlatıyor.
Yarım asır boyunca bir köyde geçen bu ömür; yoklukla, mücadeleyle, sabırla ve içe gömülmüş dualarla yoğruldu. O yıllarda kadın olmak; görünmeyen yükleri omuzlamak, ses çıkarmadan direnmek ve hayatın bütün ağırlığını yürekte taşımaktı.
Bu hikâye, o sessiz direnişin tam kalbinde duruyor.
Her satırında bir çocuğun gözyaşı, bir annenin çaresiz bakışı, bir akşam üstü rüzgârına karışan kederi ve sabaha karşı edilen duaların sıcaklığı var.
Toprağın sertliğine karşı yüreğin yumuşaklığıyla savaşan, kırılmış ama asla yok olmamış bir kadının izi var bu sayfalarda.
Bu eser, yalnızca bir annenin hayatını anlatmaz;
bir dönemin unutulmuş sesini, köy odalarının küflü duvarlarını, soba başında büyüyen hayalleri, kışın ayazında donan umudu ve bozkırın çaresizliğini de anlatır.
Aynı zamanda şunu da gösterir:
En sessiz hayatlar, en gürültülü mücadeleleri taşır. Ve en çok susanlar, en büyük acıları kalplerinde saklar.
"Bozkır Topraklarında Zaman";
bir annenin ayakta kalma mücadelesi,
bir çocuğun gözünden geçen yılların iz düşümü, ve kaybolmaya yüz tutmuş bir dönemin hafızasıdır.
Bu kitap bir hatırlatma niteliğindedir:
Gerçek kahramanlar çoğu zaman adları duyulmayan, hikâyeleri anlatılmayan, ama omuzlarında koca bir dünya taşıyan kadınlardır.