Erguvan Kokulu Kadın
Haydi gel, tut ellerimi
Ateşten yüzümü okşa
Yanalım bu zifiri karanlıkta.
Masumiyetin serin sularında
Yüzünü arayan bir hayalperestim.
Tan ağırırken gözyaşım parıldar mermerde
Artık ben bir mermer taşıyım.
Hangi çağda olursam
Tanırım o lanetlenmiş insanların ayak izlerini
Haydi gel
Dokun soğuk kalbime.