"Kendi Cehenneminde Vicdanınla Baş Başa..."
Bazı vedalar hüzün değil, adalet taşır. Bir
kalbi kırmanın, verilen emeği hiçe saymanın
ve sevdayı oyun sanmanın ağır bir bedeli
vardır. Bu kitap; sessizce gidenlerin değil,
arkasında yıkılmış bir enkaz bırakıp
pişmanlıkla geri dönmeye çalışanlara kapatılan
kapıların hikayesidir.
"Dön desen de dönemem, bu defter çoktan
bitti." Diyen keskin bir kararlılık... Gece
çöktüğünde yankılanan o pişmanlık dolu
fısıltılar artık karşılık bulmayacak. Çünkü her
gözyaşı masum değildir ve her son, aslında
hak edilmiş bir cezadır.
Seni kaybedenlerin, kaybettiği gün bittiği o
karanlık kuyuda yankılanan tek bir cümle
kalıyor geriye:
"Ağlama hiç boşuna, bu sonu sen istedin. Çek
cezanı, hak ettin!"