Bazı yerler insanı çağırmaz, bekler.
Ne zaman geleceğini bilmeden, kim olduğunu unutmadan... sadece bekler.
Bu kasabaya ilk adım attığımda, aslında çoktan gelmiş olduğumu fark ettim.
Sokaklar tanıdıktı, yüzler yabancı ama eksik değildi.
Sanki biri benden önce yaşamış, benden önce bakmıştı bu pencerelerden.
Ve şimdi, yarım kalmış bir hikâyeyi tamamlamak için buradaydım.
Ama hangi kısmı benimdi, hangisi başkasına aitti... onu hâlâ bilmiyorum.