Geceleri mezarlık sessiz değildir.
Toprağın altında yatanlar konusur... yalnızca o duyar.
Bir mezarlık bekçisi, her gömüldüğü gecenin sabahında gördüğü rüyalarla ölülerin seslerine karışır. Rüyalarında, kazayla öldüğü sanılan insanların son anlarına tanık olur; her biri aynı fısıltıyı söyler: "Beni biri öldürdü."
Başta bir deliliğin içine sürüklendiğini sanan bekçi, her rüyada yeni bir cinayetin izini bulur. Kurbanların adalet isteği, onu karanlık bir gerçeğe götürür: bazen ölüler, yaşayanlardan daha çok şey bilir.
Ancak son rüyasında gördüğü katil, yalnızca birini değil, iki kişiyi saklamaktadır... Gerçeğin peşinde ilerleyen bekçi, sonunda kendi mezarına giden yolu da açacaktır.
Bir köpek, bir günlük ve bitmeyen bir lanet... Rüyalar artık yeni birine konuşacaktır. Gerilim, trajedi ve kaderin döngüsüyle örülmüş bu hikâyede, ölüm yalnızca başlangıçtır.