"Bazı günler olur, insan hiçbir yere çarpmadan düşer. Ne sesi çıkar ne de kırığı kalır. Ama bir şey yerinden kayar." Derin için sevmek, bir insanın sessizliğinin kendi sesinden daha çok yankılanmasıydı. Yaman; kontrol tutkusuyla duygularını "boşver"lerin ardına saklayan, iyileştirdiği hayatların arasında kendi kalbini kaybeden bir cerrah. Birlikte kurdukları dünya, söylenemeyen sözlerin ağırlığıyla çökerken; Derin kendi sesini ancak bu yıkıntının içinden, piyano tuşlarına dokunarak bulacaktır. Bu hikâye; Berlin'in soğuk koridorlarından sahne ışıklarına uzanan, bir kadının başkasının gölgesinden çıkıp kendi yankısını oluşturma yolculuğu.