Adıyaman'dan Büyükada'nın gıcırtılı iskelelerine uzanan bu serüven, bir avuç simitle başlayıp atların yelesinde huzur arayan bir faytonun deri koltuklarına sinmiş sürgün bir ruhun, çocuk yaşta kırılan masumiyetinin sessiz çığlığıdır.
Her yokuş bir sınav, her durak bir iz, her vapur sesi ise içsel bir mücadelenin yankısıdır.
Ersoy Tümay'ın kaleminden dökülen bu eser, yalnızca bir faytoncunun yaşamını anlatmaz aynı zamanda insan olmanın ağırlığını derinden hissettiren, deniz kokulu, gerçek ve sarsıcı bir yaşam öyküsüdür.