"Yazılı kültürün işkencelerle dolu dünyasından uzaklaşırken, eğer yeteri kadar şanslıysanız, kendinizi görüntünün ve sesin şifa dolu topraklarında bulursunuz. Bu ülkede ilerleyen yolcu eninde sonunda kendi kendine şu soruyu sormak zorunda kalacaktır: Nedir insana "Bu filmde SİNEMA var!", "işte HAS SİNEMA bu!" dedirten? Dreyer'de, Vigo'da başladığını; Yeni Dalga'da patladığını; bugün hâlâ seyrek göktaşları halinde zaman zaman yağdığını gördüğümüz o som şey nedir?"

Balta/zar, sinemanın imkân ve vaadi üzerine bir deneme, has sinema peşinde bir şairin kalem tecrübesi. İmgenin ve imgede has olanın peşinde bir şair için mecra fark etmez, ama şiirinde "bresson'un filminde yaptığını" yapamayacağını kabul eder, "sinema sanatı"na ve mümkünlerine dikkat kesilir. Dreyer'den Godard'a, kurgunun yırtılıp, bakış'ın yaratımın kaosuyla gözgöze geldiği anlarda, şans "zar"la dönecek mi diye bakıyor İzzet Yasar.