Virginia Woolf ve Leonard Woolf'un 1917'de Hogarth Press'te yayımladıkları İki Öykü, modern İngiliz edebiyatının erken modernist örnekleri arasında özel bir yerde durur. Woolf çiftinin evin mutfağına kurdukları baskı makinesinde basıp çoğalttıkları bu küçük kitap, dönemin edebî arayışlarını ve bağımsız yayıncılık anlayışını bir arada yansıtır.

Virginia Woolf'un "Duvardaki Leke" adlı öyküsü, düşüncenin kesintili akışını ve zihnin iç hareketlerini izleyen anlatımıyla, yazarın ilerleyen yıllarda geliştireceği modernist üslubun ilk işaretlerini taşır. Leonard Woolf'un "Üç Yahudi" adlı öyküsü ise toplumsal ilişkileri, sınıfsal gerilimleri ve dönemin kültürel atmosferini daha dışa dönük bir bakışla ele alır. Aynı kitapta bir araya gelen bu iki metin, biçim ve tema bakımından farklı yönelimler taşısa da ortak bir edebî dönemin ruhunu görünür kılar.

İki Öykü, bugün hem Woolf çiftinin yazarlık serüveninin başlangıcına tanıklık eden tarihsel bir belge hem de yirminci yüzyıl başı İngiliz edebiyatındaki dönüşümü izlemek açısından önemli bir metin olarak okunmaktadır.