Bir pencere aralığı bazen yalnızca dışarıya açılan bir boşluk değildir; insanın kendi içine, geçmişine ve kaderine baktığı dar bir geçittir.

Yunus, demir kapılar ve rutubetli duvarlar arasında geçen günlerinde, pencere aralığından sızan ışığa tutunarak hayatta kalmaya çalışır. Yağmurun sesi, paslı bir tenekenin üstünde zıplayan damlalar ve duvardaki sürüngenin inatçı tırmanışı... Hepsi onun zihninde geçmişe açılan bir kapıya dönüşür. Çocukluğun sıcaklığı, dostlukların saf hâli, Karadeniz kıyısında başlayan hayat ve zamanla büyüyen kırılmalar birer birer geri döner.

Salim, Yunus ve Nazan... Birbirine bağlanan hayatlar, yıllar sonra beklenmedik bir anda yeniden kesişir. Geçmişin hatıralarıyla bugünün acı gerçekleri arasında sıkışan Yunus, bir mahkeme salonunda karşısına çıkan yüzle birlikte hayatının en ağır sorusuyla yüzleşir: İnsan gerçekten kaderinden kaçabilir mi?

Pencere Aralığı, dostluk, vicdan, ihanet ve umut arasında gidip gelen bir insan hikâyesi. Çocukluk anılarının sıcaklığından karanlık hesaplaşmalara uzanan bu roman, insanın iç dünyasında açılan küçük bir aralığın bile hayatın bütün yönünü değiştirebileceğini anlatıyor.