Kaka, modern hayatın mekanik tekrarları içinde sıkışıp kalmış bir kuşağın ruh hâlini, yazarlık tutkusunun baş döndürücü sarhoşluğunu ve insanın hem en parlak hem de en aciz yanını aynı cümlede bir araya getiriyor. Mert Aldemir, düşünceyle arzunun, alayla kırılganlığın, gündelik olanla felsefi olanın sürekli birbirine karıştığı bu romanında, okuru huzursuz edici olduğu kadar tanıdık da gelen bir iç dünyanın derinliklerine çağırıyor. Bu dünyada hırsla kırılganlık, kendini var etme çabasıyla yenilgi korkusu, incelikle kabalık yan yana ilerliyor; roman da tam bu gerilimden kendi özgün sesini kuruyor.