Nil Akkuş, yalnızlığı, kaybı, aile yaralarını, ölümü ve hayata tutunma sancısını şiirle birbirine düğümlüyor. Her sayfa; karanlığın içinden aydınlığı arayan kırık ama direnen bir ruhun sesi gibi.

Bu kitapta bazen bir çocukluk susuyor, bazen bir baba eksiliyor, bazen de insan kendi içindeki boşlukla yüzleşiyor.
Ama her şeye rağmen kelimeler yaşamaya devam ediyor.