| Yatağından çıktığında bir avcıydı Hamdi. Hâlâ ürkütücü bir kartal, hâlâ keskin bakışlı bir avcı. Domuz sürüleri kommen gökdelenlerinden çok uzaktaydı. Sarı hareler içinde büyüyen siyah göz bebeklerine, çok uzaktaki domuz sürülerinin silüeti yansıdığı anda, havada ağır bir kan kokusu vardı. Bu tarifi zor bir kokuydu. Genzi yakan, insana acı çektiren türden bir kokuydu. Kokunun ağırlığına dayanamayıp uyandı. Tanrım bu nasıl bir rüya diye mırıldandı. Ama bir yandan da ne gördüğü konusunda en ufak bir fikri yoktu. Kommenler, domuzlar, kan, dumanlar, bulutlar. Hiçbir şeyi hatırlamıyordu... |