Gülümseyen bir yüzün ardına saklanmış, parçalanmış bir ruhun hikâyesi..."
Hayatın trajikomik sahnesinde bir soytarı gibi dolanan bir adam... Ne tam anlamıyla gülebilen ne de gözyaşlarına sığınabilen bir ruh...
Osamu Dazai, bu kısa ama sarsıcı eserinde, sahte mutluluklarla bezeli bir dünyanın iç yüzünü açığa çıkarıyor. Gülüşlerin maskeye, çiçeklerin hüzne dönüştüğü bir metinle karşı karşıyasınız.
"Soytarı Çiçekleri", kendine bile yabancılaşmış bir anlatıcının; varoluşu, yalnızlığı ve toplumun ikiyüzlülüğünü sorguladığı, Dazai'ye özgü içe dönük ve kırılgan bir sesle yazılmış.
            Kimi zaman acı acı güldüren, kimi zaman boğazda düğümlenen bir sessizlik gibi çöküyor satırlar üzerinize.
            Bu kitap, sadece bir hikâye değil; hayata tutunamayanların sessiz feryadı, gülümseyerek düşenlerin yazgısıdır.
            Ve belki de en çok, kendini soytarı gibi hissedenlerin aynası...