PERA iyiydi. PERA yardım edendi. Hepimiz hastaydık ve iyileşmek istiyorsak onlara boyun eğmek zorundaydık. Yalan. Zihnim bu cümlenin üstünü sertçe karaladı. Yanlış giden bir şeyler vardı. En başından beri farkında olsam da gerçeklere göz yummak daha kolay gelmişti. Ancak artık bir kukla gibi yaşamak, onların kölesi olmak istemiyordum. Taşlar yeniden dağıtılırken bu kez kural değişmişti: Siyah iyiyi, beyaz ise en büyük kötüyü temsil ediyordu.