Yeni bir hayatın ve umudun peşinde,
bir trenle bilmedikleri bir şehrin istasyonuna vardılar.
Teneke bir ev, soğuk ve yabancı sokaklar onları bekliyordu. Fakat en sert zeminde bile kök salmanın,
bir ormanı tek tek dikmenin bir yolunu buldular.
Zaman, acıyı bir hikâyeye, yoksunluğu bir azme,
göçü ise köklere dönüştürdü.
Bu roman, kaybolan hayallerin ve sessizce yeniden filizlenen yaşamların melodisidir.
Birbirine tutunarak ayakta kalan insanların portresidir. İnsan ruhunun, dayanışmanın ve en küçük şeyden bile nasıl büyük bir gelecek yaratılabileceğinin dokunaklı kanıtı.
Belki de gerçek zenginlik, sahip olduğun toprakta değil, onunla neyi büyütebildiğindedir.
Bu kitap, tam da bu gerçeğin sayfalara dökülmüş hali.