"Bir büyük felaketin acılarına Yıldız ve Ebulkasım'ın gönül aynasından bakmak isterseniz, bu romanı okuyun derim. İnsan ve sevdalı olmanın, acıyla imtihanın süzgecinden nasıl geçtiğini göreceksiniz. Bir yanda buz tutan kalpleri ısıtacak bir sevgi, diğer yanda sevgi hariç herşeyi donduracak bir soğuk... Kısacası: Güneş Doğudan Batar."

Nurullah Genç


Pencere kenarları mavi, yeşil, beyaz, lacivert ve turkuaz camlarla süslenmişti, sanki asuman küçülmüş, bir pencereye sığmış gibi.

Gözlerini kapatıp başını duvara yasladı, derin soluğunu titreyerek bıraktı, sanki bir büyü çözülüyormuş gibi.

Sanki yüz yıllık bir uykudan uyanmış gibi, alt üst olmuş bir idrak ve soğuktan yanmış, kızarmış gözler ile sehpaya, sehpadaki işlemelere, sedef kakmalara, üstündeki çaya, çayın buharına ve yanında duran iki büyük hurmaya baktı bir süre. Çayhanede usûl buymuş demek ki, diye düşündü. Hurmadan bir lokma ısırdı, çaydan bir yudum içti, sanki acıları unutmanın erkânı buymuş gibi.