Bu kitap bir sonuca varmak için değil, bir yol açmak için yazıldı. Burada ortaya konulan her düşünce, kesin hüküm iddiası taşıyan bir kapanış değil; aksine yeni sorulara kapı aralayan bir başlangıçtır. Çünkü hakikat, tek bir metne sığmayacak kadar derin; tek bir aklın sınırlarına hapsolmayacak kadar geniştir. İnsan bu dünyaya yalnız gelir ve yalnız döner. Bu yalnızlık, aslında en büyük özgürlüktür. Çünkü insan, nihayetinde Allah'ın huzuruna kendi ameli, kendi niyeti ve kendi bilinciyle çıkacaktır. Hiç kimse, bir başkasının inancını taşıyamaz; hiç kimse, bir başkasının hesabını veremez. Bu nedenle din, toplu bir aidiyet değil; bireysel bir sorumluluktur.'