Hayat, biz ne kadar plan yaparsak yapalım, kendi bildiği gibi savuruyor bizi. Çoğu zaman yarım kalan heveslerin, ulaşamadığımız hayallerin ağırlığıyla durduğumuz yerde kalakalıyoruz. Elif Çıtak, bu savruluşun içinden; insanı ansızın yakalayan o hüzünden ve her şeye rağmen içimizde taşıdığımız o sessiz dirençten konuşuyor.

    Kalabalık metro istasyonları, yağmurlu sokaklar ve eski kitap kokuları arasında filizlenen bu anlatı, hayatın önümüze hiç ummadığımız anlarda çıkarttığı mucizevi fırsatları barındırıyor. Yüzümüzü rüzgâra dönüp yürümeyi, eksildiğimiz yerlerden yeniden filizlenmeyi ve hayatın her sonu, gizli bir başlangıca dönüştüren o sessiz gücünü hatırlatan, sakin ve çok tanıdık bir hikâye.